مراقبت های بعد از پیرسینگ گوش
در طول مراحل اولیه بهبودی – 6 هفته اول برای سوراخ کردن نرمه گوش و 12 هفته برای سوراخ کردن غضروف – کارشناسان میگویند که باید مراحل ذکر شده در زیر را دنبال کنید تا ناحیه را تمیز و عاری از عفونت نگه دارید.
ابتدا باید دستان خود را قبل از لمس گوش یا ناحیه پیرسینگ خوب با آب و صابون بشویید تا از افزودن باکتری های بالقوه مضر به ناحیه جلوگیری کنید. توصیه میشود سوراخ گوش و ناحیه اطراف آن را یک بار در روز در طول کل فرآیند بهبودی 6 یا 12 هفته ای با یک صابون ضد باکتری ملایم و آب گرم بشویید. پس از شستن، ناحیه مورد نظر را با دستمال تمیز یا حوله کاغذی خشک کنید.
اگر پوست خشک و یا حساسی دارید و احساس سوزش میکنید، با پزشک مراقبت های اولیه یا متخصص پوست خود در مورد یک آنتی بیوتیک موضعی قوی صحبت کنید تا به آرام کردن شرایط و جلوگیری از عفونت کمک کند. از مصرف آنتی بیوتیک های موضعی بدون نسخه، مانند آنتی بیوتیک هایی که حاوی باسیتراسین هستند، در آن ناحیه اجتناب کنید، زیرا میتوانند باعث تحریک بیشتر یا واکنش آلرژیک شوند.
عوارض پیرسینگ گوش
به یاد داشته باشید که پیرسینگ گوش زخمی است که عمدا ایجاد شده است و بدن شما در تلاش است اطراف جسم خارجی را التیام ببخشد. به همین دلیل ما باید خطر عفونت را کاهش دهیم، بهبودی را تقویت کنیم و عواملی که مانع از بهبودی میشوند را به حداقل برسانیم.
بلافاصله پس از سوراخ کردن گوش ناحیه کمی متورم و دردناک میشود، اما معمولاً پس از چند روز از بین میرود. در روزها و هفته های پس از آن، مراقب عوارض پیرسینگ گوش باشید. ترشح، قرمزی منتشر یا علائم التهاب (که به رنگ پوست شما بستگی دارد)، حساسیت، احساس گرما در ناحیه در هنگام لمس از عوارض پیرسینگ گوش است. اگر هر یک از این علائم را دارید، باید با پزشک مراقبت های اولیه یا متخصص پوست خود تماس بگیرید.
اگر پیرسینگ غضروف عفونی شده است، قطعاً باید زودتر با پزشک تماس بگیرید. زیرا غضروف زمان بیشتری برای التیام نیاز دارد و خطر بیشتری برای اسکارهای کلوئیدی یا سوراخ شدن زیر پوست دارد.
برای جلوگیری از انتقال باکتری از موهایتان به پیرسینگ های جدید، سعی کنید موهای خود را در شب ببندید- حداقل برای ماه اول. عقب و دور نگه داشتن موها از گوش نه تنها خطر عفونت را کاهش میدهد، بلکه از گیرکردن آن بر روی گوشواره در هنگام خواب نیز جلوگیری میکند.